Polyushko pole
Ένα όμορφο τραγούδι του Κόκκινου Στρατού, το Polyushko pole, μας έστειλε ο φίλος Αχιλλέας. Κι επειδή το ωραίο πρέπει να μοιράζεται, σκεφτήκαμε να το μοιραστούμε με όλους τους φίλους του Εργατικού Αγώνα.
Γράφτηκε το 1933 από τον Lev Knipper (μουσική) και τον Viktor Gusev (στίχοι) και αποτελεί μέρος της συμφωνίας "Ένα ποίημα για τον Κομσμόλο στρατιώτη".
Βρήκαμε τρεις ενδιαφέρουσες εκδοχές.
Η πρώτη πλησιάζει την αρχική εκτέλεση:
Η δεύτερη είναι πιο επική:
Η τρίτη είναι ορχηστρική σαν soundtrack του Ένιο Μορικόνε:
Ανακαλύψαμε τους ρωσικούς στίχους, την αγγλική και την ελληνική μετάφραση τους:
RUSKI YAZIK
Polyushko-pole
Polyushko, shiroko pole,
Yedut po polyu geroi,
Eh, da Krasnoj Armii geroi.
Devushki, glyan'te,
Glyan'te na dorogu nashu,
V'yetsya dal'nyaya doroga,
Eh, da razvesyolaya doroga.
Devushki, glyan'te,
My vraga prinyat' gotovy,
Nashi koni bystronogi,
Eh, da nashi tanki bystrokhodny.
Aaaaaakkhh.... Aaaaaakkhh
Nashi koni bystronogi,
Eh, da nashi tanki bystrokhodny.
Eh, pust' zhe v kolkhoze
Druzhnaya kipit rabota,
My dozornye sevodnya,
Eh, da mi sevodnya chasovye.
Devushki, gliantye,
Devushki, utritye slyozý!
Pust' po silnyeye grianyem pyesnyu,
Ey, da nasha pyesnya boyevaya.
Polyushko-pole
Polyushko, shiroko pole,
Yedut po polyu geroi,
Eh, da Krasnoj Armii geroi.
ENGLISH TRANSLATION
Oh Field, my field, my wide field,
The heroes ride over the field,
hey, the heroes of the red army.
You girls, cast a glance,
cast a glance in our direction,
Wave far down the road
Eh, the happy road
Hey, girls, look,
we are ready to engage the enemy
Our fleet-footed horses
our fast-driving tanks
Aaaaaah... Aaaaaaah...
Our fleet-footed horses
our fast-driving tanks
Hey, while on the collective farms,
the work is efficiently progressing,
Today we are scouts,
today we are keeping watch.
You girls, look here,
girls, wipe off your tears!
The louder let us sing our song,
hey, our pugnacious song.
Oh Field, my field, my wide field,
The heroes ride over the field,
hey, the heroes of the red army.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Ω πεδίο, πεδίο μου, ευρύ πεδίο μου,
Οι ήρωες ιππεύουν πάνω στο πεδίο,
οι ήρωες του κόκκινου στρατού.
Κορίτσια, ρίξτε μια ματιά,
σε μας.
Λικνιστείτε κάτω στο δρόμο,
το χαρούμενο δρόμο
Ε, κορίτσια, δέστε,
είμαστε έτοιμοι να εμπλακούμε με τον εχθρό
με τα γοργοπόδαρα άλογα μας,
τα ευέλικτα τανκς μας
Αααααααα... Aααααααα...
με τα γοργοπόδαρα άλογα μας,
τα ευέλικτα τανκς μας
Κι ενώ στα κολχόζ,
το έργο προχωρεί αποτελεσματικά,
σήμερα είμαστε πρόσκοποι,
σήμερα φυλάμε σκοπιά.
Ε! Κορίτσια, κοιτάξτε εδώ.
Κορίτσια, σκουπίστε τα δάκρυα σας!
Ας τραγουδήσουμε δυνατά το τραγούδι μας,
το πολεμικό τραγούδι μας.
Ω πεδίο, πεδίο μου, ευρύ πεδίο μου,
Οι ήρωες ιππεύουν πάνω στο πεδίο,
οι ήρωες του κόκκινου στρατού.
ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!



Στα πλαίσια της ιερής παράδοσης της φιλοξενίας αναπτύχθηκαν και οι πανάρχαιες διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της Κρήτης, με ό,τι απλόχερα προσφέρει η κρητική γη: λάδι, στάρι, κρασί, μέλι, χόρτα και αρωματικά φυτά. Γίνονται η βάση για την κρητική κουζίνα που τα τελευταία χρόνια μακρόχρονες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν τις υγιεινές της ιδιότητες και την διατροφική της αξία. Η Ανωγειανή κουζίνα είναι τυπικό δείγμα της κρητικής παραδοσιακής που θεωρείται σήμερα μια από τις πλέον υγιεινές του κόσμου. Ο πλούτος και η ποιότητα των προϊόντων του νησιού στο πέρασμα των αιώνων, έχει δημιουργήσει μια κουζίνα με μοναδική γεύση, φρεσκάδα και γνησιότητα.
To μυστικό της κρητικής διατροφής βρίσκεται αφ' ενός μεν στην πλούσια ποικιλία των προϊόντων που παράγει η Κρητική γη και αφ' ετέρου στο ελαιόλαδο το οποίο χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα πιάτα.
"...Στους δύσκολους καιρούς του παρελθόντος το βιοτικό επίπεδο των Ανωγειανών ήταν χαμηλό. Με τα λίγα γεωργικά προϊόντα και τα κτηνοτροφικά, που δεν ήταν άφθονα και δεν τα είχαν και όλες οι οικογένειες, έπρεπε να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα πολλά παιδιά που έκαναν παλαιότερα, μέσα σε πνεύμα οικονομίας και αυτάρκειας. Και επειδή "η ανάγκη τέχνας κατεργάζεται", τα λίγα που είχαν τα συνδύαζαν έξυπνα, τα μαγείρευαν με μεράκι και γινόταν νόστιμα, και το κυριότερο, υγιεινά.
"Σχεδόν όλοι οι χωριανοί πήγαιναν τα κανίσκια το πρωί της Κυριακής που θα γινόταν ο γάμος. Μέσα σε υφαντές βούργιες "σόγεμες" (με σχέδια σε όλη τη μπροστινή "καλή επιφάνεια"), ή σακούλες ή και σακιά υφαχαά έβαζαν πατάτες, μακαρόνια, σιτάρι, όσπρια, κρεμμύδια, κρέας... Γυναίκες, οι πιο νέες, χαυμένες οτα καλά τους τα σήκωναν οτον ώμο και τα πήγαιναν οτο σπίτι του γαμπρού. Εκεί τους καλωσόριζαν ο γαμπρός, η νύφη και οι συγγενείς του γαμπρού. 'Επαιρναν τα κανίσκια και μέχρι να τα αδειάσουν έκαναν το τραπέζι οτις κανισκοφόρισες. Δεν κάθιζαν πολλή ώρα, γιατί έρχονταν συνέχεια άλλες κανισκοφόρισες. 'Οταν φεύγανε έπαιρναν τη βούργια ή σακούλα μ' ένα κουλούρι μέσα και ένα μεγάλο κομμάτι καρπούζι οτο χέρι. Τα φαγητά που τρώγανε οτα κανίσκια ήταν πάντα τα ίδια: καβρομάς, ρύζι με προβιές και ξινόχοντρο, ρεβίθια με κρέας..."
"To οφτό κρέας, και αντικρυστό το λένε τώρα τελευταία, το ψήνανε παλιά μόνο στο αόρι. Οι βοσκοί ή οι φυγόδικοι που ζούσανε στα βουνά. Ήτανε αντρίστικη δουλειά. Ήτανε ένας τρόπος που τσοι βόλευγε, ήτανε ανάγκη τση ζωής. Δεν είχανε τσικάλι, δεν είχανε άλλα υλικά, δεν εγίνουντονε να το ψήσουνε αλλιώς. Εσφάζανε ένα οζό, αρνί ή ρίφι. To ξεραχίζανε και το κάνανε τέσσερα γουλίδια (κομμάτια). To δύο γουλίδια που είναι τα πλευρά τα σκίζανε στην κουτάλα και στο λαιμό για να γίνει ισόπαχο το κρέας και να ψηθεί. 










