Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;


Το 1897 ένα κορίτσι που το έλεγαν Βιρτζίνια έγραψε ένα γράμμα στον εκδότη της εφημερίδας της Νέας Υόρκης ”  Ο Ήλιος”. 

Στις 21 Σεπτεμβρίου το γράμμα της δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα μαζί με την απάντηση του εκδότη Φράνσις Φάρσελους Τσερτς.

Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Τα Χριστούγεννα στις 4 γωνιές του πλανήτη μέσα από 25 φωτογραφικά κλικ




 Στολίδια, πολύχρωμα λαμπιόνια, μπάλες, τεράστια χριστουγεννιάτικα δένδρα, παιχνίδια και Αγιοι Βασίληδες γέμισαν τις πόλεις και τις πρωτεύουσες του κόσμου. 

Τα Χριστούγεννα είναι εδώ και κάνουν τους ανθρώπους να νιώσουν τη μαγεία των γιορτών. 

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ








      
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ  ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ   

                ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ  
                    

                    
               
         
ΓΡΑΙΕΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ  ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΕΣ



  ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
   6 Νοεμβρίου 2013 

Κατόπιν πολλής σκέψης …όσων έχουν ακόμα μυαλό αποφασίσαμε να κατέβουμε στις Δημοτικές εκλογές  και να υποστηρίξουμε τα δίκαια αιτήματά μας



1)     Δις της εβδομάδας έξοδος νυχτερινή  , μπαρότσαρκα ..μετά συνοδών ..κι ότι ήθελε προκύψει, νομοθετημένη ,με τη βούλα


2)    Όταν έρχεται το boy fread  για επίσκεψη  , οι ερωτήσεις του τύπου , πού θα πάτε πάλι απόψε; Πήρες το διουρητικά σου    και τις πάνες ακράτειας,  απαγορεύονται


3)    Η σύνταξη  δικιά μας  είναι και θα την τρώμε μέχρι φράγκο ..


      τα σάβανα δεν έχουν τσέπες


4)   Θα βάλουμε μικρά πούλμαν  για εκδρομές  κάθε Κυριακή  στις πόλεις  που γίνονται νυφοπάζαρα..πάνω κάτω ..κάποιον  γαμπρό θα βρούμε οι ελεύθερες , οι υπόλοιπες  θα πηγαίνουν στο γήπεδο 


5)    Όποτε έχει λαϊκή αγορά στη γειτονιά μας ο δήμος θα μας παρέχει και έναν συνοδό για βαστάζο !!!  κατά προτίμηση ψηλό και γεροδεμένο με γαλανά μάτια 




6}     Απαγόρευση ρητή  … οι προσφωνήσεις  του τύπου…

  έλα γιαγιά να σε περάσω απέναντι , 
  γιαγιά να πεις τη μάνα σου ρε !!




  7}Τα απογεύματα, που θα μαζευόμαστε  για μπιρίμπα 

με τα     κορίτσια ...δεν θα ακούγεται άχνα στο δωμάτιο..
παιδιά , σκυλιά κι εγγόνια  θα βγάζουν το σκασμό .


8} Στο ΚΑΠΗ θα αλλάξουμε το προσωπικό .. μόνο άνδρες σερβιτόρους  θα έχουμε αφού τους περάσουμε πρώτα οντισιόν ,

 θα αγοράσουμε  καινούριο στέρεο και cd με σκανταλιάρικα  κομμάτια ,

 τσιφτετέλια .. το κορμί σου το φιδίσιο κράτα το και λίγο ίσιο . 

.κι ωχ αμάν αμάν   και ζειμπεκιές για τη Φροξυλάνθη  που το πατάει το πόδι με   δέκα κιλά μαγκιά  !!

9} Θα φτιάξουμε  Δημοτικά ΣΠΑ ..για να χαλαρώνουμε ...μανικιούρ , πεντικιούρ , ινστιτούτο αισθητικής ..για να σηκώσουμε όσα έχουν  κρεμάσει . 


10} Τέλος  ... σε κάθε μέλος του συνδυασμού  κι ένα τζακούζι ,

 για προσωπικές στιγμές !!!


 εκ της γραμματείας 



         










                                                                          

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Μινιόν: Το «μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα» της Ελλάδας!



Το Μινιόν δημιουργήθηκε από ένα φτωχό χωριατόπαιδο, τον Ιωάννη Γεωργακά,
 ο οποίος εξέλιξε το ΜΙΝΙΟΝ από περίπτερο, στο πρώτο μεγαλύτερο πολυκατάστημα της Ελλάδας. 

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Εφυγε από τη ζωή ο Πέτρος Φυσσούν

Ο Πέτρος Φυσσούν «έφυγε» από τη ζωή σήμερα Δευτέρα σε ηλικία 83 ετών.

 Ο αγαπητός ηθοποιός και σκηνοθέτης γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1933 στη Ρωσία (άλλες πηγές αναφέρουν στο Αγρίνιο), 
ήταν γιος πρόσφυγα από τη Ρωσία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη ρωσική επανάσταση.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

“Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει” – το απαγορευμένο τραγούδι του Πάνου Τούντα


Μια μικρή βόλτα στην παλιά Γλυφάδα (εδώ το δημαρχείο της) με τη βοήθεια ενός τραγουδιού σε στίχους και μουσική του Πάνου Τούντα. Το τραγούδησε ο Στελλάκης Περπινιάδης. Ήταν από τα απαγορευμένα επειδή είχε υπαινιγμούς κατά του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Τότε οι συνθέτες τολμούσαν. Δεν άλλαζαν τις απόψεις τους σε χρόνο “μηδέν”…


Από τον καλό συνάδελφο και φίλο Παναγιώτη Μήλα



                          



Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει
και ψαρεύει τα λαβράκια, κεφαλόπουλα, μαυράκια
Το καλάμι της στο χέρι, κι όλη νύχτα στο καρτέρι
περιμένει να τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει

Ένας κέφαλος βαρβάτος, όμορφος και κοτσονάτος
της Βαρβάρας το τσιμπάει, το καλάμι της κουνάει


Μα η Βαρβάρα δεν τα χάνει τον αγκίστρωσε τον πιάνει
τον κρατά στα δυο της χέρια και λιγώνεται στα γέλια

Κοίταξε μωρή Βαρβάρα, μη σου μείνει η λαχτάρα
τέτοιος κέφαλος με νύχι, δύσκολα να σου πετύχει


Βρε Βαρβάρα μη γλιστρήσει και στη θάλασσα βουτήξει
βάστα τον απ’ το κεφάλι μη σου φύγει πίσω πάλι

Στο καλάθι της τον βάζει κι από την χαρά φωνάζει
έχω τέχνη έχω χάρη ν’ αγκιστρώνω κάθε ψάρι


Για ένα κέφαλο θρεμμένο όλη νύχτα περιμένω
που θα ‘ρθεί να μου τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσε






πηγή 

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Πολύχρωμη μπουγάδα

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;


 Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν
Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. 
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. 
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. 
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σʼ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. 
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. 

Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
 Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει 
όσο κι αν το κυνηγά πάντα,
πάντα θα ʽναι αργά  
δεύτερη ζωή δεν έχει.

  

(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)
******************

κείμενο της Ελευθερίας Τελειώνη 

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Αύριο η μεγαλύτερη πανσέληνος εδώ και 70 χρόνια!













Δεν θα είναι απλά supermoon! Θα είναι κάτι παραπάνω, θα είναι extra-super moon! Αύριο Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, θα δούμε τη μεγαλύτερη πανσέληνο του 21ου αιώνα αλλά και των τελευταίων 70 ετών.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



 

Ο Ι. Ναός του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα (413), πάνω στον τόπο του μαρτυρίου του Αγίου, από τον έπαρχο του Ιλλυρικού Λεόντιο, ο οποίος θεραπεύτηκε από ανίατη ασθένεια. Στο χώρο αυτό βρισκόταν το «στάδιο» όπου γίνονταν μονομαχικοί αγώνες. Σ’ αυτό το στάδιο μονομάχησε ο πιστός μαθητής του Αγίου Δημητρίου, Νέστορας, και κατατρόπωσε τον Λυαίο. 


Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Χιούι, Λιούι, Ντιούι

Τρία ανθρωπόμορφα παπάκια, ανηψάκια του Ντόναλντ Ντακ, που ανήκουν στον κόσμο των ηρώων της Ντίσνεϊ. Είναι τρίδυμα και ξεχωρίζουν μόνο από το χρώμα των καπέλων τους: κόκκινο για τον Χιούι, πράσινο για τον Λιούι και μπλε για τον Ντιούι.


Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

12 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944

           ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ              ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ



 ΠΡΙΝ  ΦΤΑΣΟΥΜΕ  Σ'ΑΥΤΗ  ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ  
Η ΕΛΛΑΔΑ  ΕΙΧΕ ΥΠΟΦΕΡΕΙ  ΠΟΛΥ  ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΟΤΑ  ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ ...

ΑΣ ΔΟΥΜΕ  ΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ  ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940  Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ  ΜΑΣ ΤΟΥ  ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ
ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ







ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΟ 1940

 

 














   

Εμμανουέλε Γκράτσι  ιταλός πρέσβης

   


                                                                               

      ο διάλογος 


-Μεταξάς: Λοιπόν έχουμε πόλεμο (Alors, c’ est la guerre*).

-Γκράτσι: Όχι απαραίτητα Εξοχότατε. Η ιταλική κυβέρνηση ελπίζει ότι θα δεχθείτε την αξίωσίν της και θ’ αφήσετε τα ιταλικά στρατεύματα να διέλθουν δια να καταλάβουν τα στρατηγικά σημεία της χώρας.

-Μεταξάς: Και ποια είναι τα στρατηγικά αυτά σημεία, περί των οποίων ομιλεί η διακοίνωσις;

-Γκράτσι: Δεν είμαι εις θέσιν να σας είπω, Εξοχότατε. Η Κυβέρνησίς μου δεν με ενημέρωσε… Γνωρίζω μόνον ότι το τελεσίγραφο εκπνέει εις τας 6 το πρωί.

-Μεταξάς: Εν τοιαύτη περιπτώσει η διακοίνωσις αυτή αποτελεί κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδος.

-Γκράτσι: Όχι, Εξοχότατε. Είναι τελεσίγραφον.

-Μεταξάς: Ισοδύναμον προς κήρυξιν πολέμου.

-Γκράτσι: Ασφαλώς όχι, διότι πιστεύω ότι θα παράσχετε τας διευκολύνσεις, τας οποίας ζητεί η κυβέρνησίς μου.
-Μεταξάς: ΟΧΙ! Ούτε λόγος δύναται να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως.

έτσι  άρχισαν όλα και  στις 6 Απριλίου του 1941 ..μετά την αποτυχία των Ιταλών ..εισβολή των Γερμανών στη χώρα  μας  


ΤΡΕΙΣΗΜΙΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ   ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ  ΑΙΜΑ  ΠΕΙΝΑ  ΟΡΦΑΝΙΑ ..




                                                   12 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944   

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ



akr_108




Στις αρχές του Οκτωβρίου του 1944 η αντίστροφη μέτρηση για τη χιτλερική Γερμανία έχει ήδη αρχίσει, καθώς βρετανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στη χειμαζόμενη από τις δυνάμεις του Άξονα μαρτυρική ελληνική γη.

 Ο γερμανικός στρατός εγκαταλείπει σταδιακά την Πελοπόννησο και τα νησιά και στις 12 Οκτωβρίου αποχωρεί από την Αθήνα, σφυροκοπούμενος διαρκώς, 

 αλλά ανατινάζοντας εγκαταστάσεις στον Πειραιά και βυθίζοντας πολλά ελλιμενισμένα πλοία. Ο ΕΛ.Α.Σ. τις μέρες εκείνες δίνει την τελευταία μεγάλη μάχη κατά των κατακτητών, εμποδίζοντάς τους να ανατινάξουν το ηλεκτροπαραγωγικό εργοστάσιο του Κερατσινίου. Οι μάχες στη Βόρεια Ελλάδα συνεχίζονται, ωστόσο, με αμείωτη ένταση.


Χαρακτηριστικό είναι πάντως ότι το πρωί της 12ης Οκτωβρίου, πριν την αποχώρησή τους, οι κατακτητές είχαν το θράσος να καταθέσουν στεφάνια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Στεφάνια που λίγο αργότερα ο βασανισμένος λαός ποδοπάτησε με μανία.

Μέχρι το μεσημέρι τα χαρμόσυνα νέα είχαν κυκλοφορήσει σε κάθε γωνιά της πρωτεύουσας και οι Αθηναίοι ξεχύνονταν στους δρόμους. Μια λαοθάλασσα, που ξεκινούσε από το Σύνταγμα και έφτανε μέχρι τη συμβολή Πατησίων και Αγίου Μελετίου, ζούσε το απόλυτο παραλήρημα. 


Μια μέρα αλλιώτικη, ονειρεμένη, που λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν. Μια  μεγάλη παρένθεση μέσα στο χρόνο έκλεινε, μια δύναμη πανίσχυρη ένωσε ξανά το κομμένο νήμα της ζωής, δίνοντας πνοή στα κορμιά των νεκροζώντανων κατοίκων της κουρσεμένης πόλης.

Επιτέλους, εκείνο το πρωινό δεν θα αντίκριζαν τον αγκυλωτό σταυρό στο βράχο της Ακρόπολης, που επί τριάμισι χρόνια βεβήλωνε τα κατάλευκα ιερά μάρμαρα του Παρθενώνα! 
Εκείνο το πρωινό ο αέρας μοσχομύριζε, ο ήλιος έλαμπε αλλιώτικα, τα πουλιά είχαν ξεθαρρέψει και τα κορίτσια είχαν γίνει τόσο όμορφα! Εκείνο το πανέμορφο πρωινό ο χρόνος που τόσον καιρό είχε παγώσει, άρχιζε και πάλι να κυλά.


Τι παραλήρημα ξέφρενης χαράς ήταν εκείνο! Πού βρέθηκαν τόσα λουλούδια; Πόσοι κήποι, πόσες γλάστρες άνθισαν ξαφνικά και γέμισε ο τόπος κόκκινα, ροζ, κίτρινα μοσχομυρωδάτα λουλούδια! Στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια ο κόσμος ραίνει τα τζιπ των Άγγλων με λουλούδια.

 Φιλάει τους στρατιώτες, τους σηκώνει στα χέρια, τους αποθεώνει. Σπρώχνοντας για να περάσει, τραγουδώντας και χορεύοντας, ο κόσμος αγκαλιάζεται, φιλιέται κι ας μην ξέρει με ποιους. Τι σημασία έχει! Χριστός ανέστη, ακούγεται από όλα τα στόματα!

 Μουσική βγαίνει από τα μεγάφωνα του δρόμου. Τα παιδιά κυματίζουν χαρούμενα τις χάρτινες σημαιούλες, ελληνικές και συμμαχικές. Όλοι χορεύουν και τραγουδούν αγκαλιασμένοι.
 Δε θα μπορούσαν, βέβαια, να λείψουν από τη μεγαλύτερη χαρά που γνώρισε ποτέ η Αθήνα, οι πρωτομάρτυρες της λευτεριάς:

 Οι ανάπηροι του μετώπου, χαμογελαστοί πάνω στα καροτσάκια τους. Και στροβιλιζόταν ο κόσμος μέσα στη δίνη της χαράς, μη μπορώντας ακόμα να διακρίνει αν αυτά που ζούσε ήταν όνειρο ή πραγματικότητα



   

 σημείωση ..
δεν είχα πρόθεση να  κάνω μάθημα ιστορίας 
απλά  ήθελα να σας θυμίσω  πως   όποιος δεν θυμάται το παρελθόν  του  είναι  καταδικασμένος να το  ξαναζήσει




Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. 
Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τζον Λένον 1940 – 1980

Τραγουδοποιός, μουσικός, συγγραφέας και αγωνιστής της ειρήνης, που έγινε παγκόσμια γνωστός ως μέλος των Beatles.
Ο Τζον Ουίνστον Λένον (John Lennon) γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 9 Οκτωβρίου 1940, κατά τη διάρκεια ενός βομβαρδισμού της πόλης από τη «Λουφτβάφε».

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Κώστας Χατζηχρήστος (1921 - 3 Οκτωβρίου 2001)

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας, η οποία εγκαταστάθηκε στο Παγκράτι.

Ο νεαρός Κώστας φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο
θέατρο "Μισούρι" του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο "Στραβόξυλο" του Ψαθά.


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΥΓΕ Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ



Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Χίπις-Δεκαετία 60


Μακριά μαλλιά, ξεβαμμένα ρούχα συχνά επίτηδες με τη χρήση χλωρίνης και πάντα όσο πιο απλά γίνεται ώστε να φανερώνουν την τάση απελευθέρωσης του κορμιού- αλλά και της ψυχής- , ψυχεδελική ροκ μουσική, σεξουαλική ελευθερία και χρήση καννάβης και LSD. 


Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

5 ΚΡΙΚΟΙ ΕΝΑ ΤΑΛΗΡΟ



Λούνα παρκ»





(ΕΙΡΤ, 1974 -1981). Από τις πλέον δημοφιλείς εκπομπές του ελληνικού «κουτιού», με ένα μαυρόασπρο λούνα παρκ «στημένο» από τον Μίνωα Αργυράκη. Ενα παράδοξο για τα δεδομένα της εποχής μείγμα τηλεπαιγνίου, σίριαλ και σόου που μόνο ένας Γιάννης Δαλιανίδης θα μπορούσε να σκαρφιστεί. Ο κυρ Γιώργης (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) ανακηρύσσεται στον πιο καλτ (αν και αντιδραστικούλη) θυμόσοφο της εγχώριας TV.

Τον πλαισιώνουν η πέρα βρέχει σύζυγός του (Αννα Παϊτατζή), η μοντέρνα ανιψιά του Κάθριν (η Ρένα Παγκράτη με εκείνο το αλησμόνητο «δέκα  κρίκοι ένα τάλιρο»), το ερωτευμένο ζεύγος (Νίκος Δαδινόπουλος και Μαίρη Ευαγγέλου), η χαρτορίχτρα Μαρία (Αλέκα Στρατηγού), που μόνο για τον εαυτό της δεν προβλέπει τη μοίρα, κ.ά. Παρουσιαστής ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης. Συνολικά 333 ωριαία επεισόδια.

Στ' αυτιά των παλαιοτέρων ακόμα ηχεί η φωνή της Τούλας (Κάτια Αθανασίου) να προσκαλεί το κοινό με την κλασική πια ατάκα "πέντε κρίκοι ένα τάλιρο. 




Παρακολουούσαμε, λοιπόν, τους ήρωες της καθημερινότητας μας με τα προβλήματά τους, τις γκρίνιες τους αλλά, κυρίως, με την αγάπη που τους ένωνε, με τον ένα να πονάει για τον άλλον, όπως συνέβαινε στις παλιές γειτονιές, όπου τα πάντα ήταν πιο άδολα, πιο αγνά.. (Τουλάχιστον στα ελληνικά σήριαλ- και μάλιστα του Δαλιανίδη-!
Ο δημοφιλής σκηνοθέτης του '60 και εξπέρ στα μιούζικαλ Γιάννης Δαλιανίδης  κατάφερε να πιάσει τον παλμό και των τηλεθεατών με μια πολύ έξυπνη ιδέα, την οποία υλοποίησε μια πλειάδα παλιών και νέων ηθοποιών.
Ο Δαλιανίδης εδραίωσε στο "Λούνα Παρκ", όλες τις τηλεοπτικές και σεναριακές συνταγές που θα ακολουθούσε σε όλα τα επόμενα σήριαλ που σκηνοθέτησε για την ελληνική τηλεόραση. 
Η θαυμάσια μουσική ήταν του Μίμη Πλέσσα, όσο για τα σκηνικά του Μίνωα Αργυράκη ήταν αξεπέραστα και μοναδικά για ελληνικό σήριαλ.



Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Καρδιακαύτι Ηλείας: Πέντε νέοι, αναζητούν νύφες…

                                    
Ένα όμορφο και ήσυχο χωριό όπως τα περισσότερα του Κάμπου, αλλά χωρίς νεαρές γυναίκες, με πέντε ανύπαντρους νέους και λίγα μικρά παιδιά!.

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣ ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ




Δεν ήταν παρά ένα μικρό τετράστιχο, μια μαντινάδα: 

«Μαθές και δεν ξανάγινε  τέτοιο κουτί ρημάδι  όχι να ρίχνεις το πρωί/ να βγαίνει ναι το βράδυ».


 Κι όμως, αυτό το νούμερο στοίχισε στον Σταύρο Παράβα την εξορία του. Η χούντα δεν ήθελε να ακούγεται τίποτα για την τεράστια νοθεία στο δημοψήφισμα που έκανε. Ο φιμωμένος Τύπος της εποχής δεν μπορούσε να το πει. 



Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

15 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ...ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΥΓΕ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


                                                      Νεοέλληνες με γεια σας,
                                                    τα καινούρια σας τα στέκια
                                                          χάρισμά σας.
                                                   Δεν μου κάνει αυτή η νύχτα
                                                   στήνω γλέντι σ' άλλη πίστα,




Ήταν στις 14 Σεπτεμβρίου του 2001, όταν ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε για την γειτονιά των αγγέλων Ήταν αναμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες, που χάρισε στο κοινό μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια.





15 χρόνια κλείνουν σήμερα από την ημέρα που ο Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε από τη ζωή. Ο λαϊκός ερμηνευτής κατάφερε με τα τραγούδια του να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη.
 Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. 

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία και μέσω αυτής ήρθε σε επαφή με τα λαϊκά τραγούδια μέχρι που τον ανέλαβε ο Στέλιος Χρυσίνης.



Το 1950 εμφανίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά στην Κηφισιά. Δύο χρόνια αργότερα έκανε και την πρώτη ηχογράφησή του στην Columbia, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πας», που όμως δεν πούλησε. Το δεύτερο τραγούδι, «Οι βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου, έγινε μεγάλη επιτυχία και ο ίδιος εμφανίστηκε σε πολλά λαϊκά κέντρα της εποχής.

Κάπου εκεί έρχεται και η γνωριμία, ο αρραβώνας, καθώς και η συνεργασία με την Καίτη Γκρέυ, ως το καλοκαίρι του 1957. Σουξέ της εποχής, το «Απόψε φίλα με» του Μανόλη Χιώτη, ένα ντουέτο του Στέλιου Καζαντζίδη με την Καίτη Γκρέυ, με την οποία χώρισαν αργότερα.

Η οκταετία 1957-1965 είναι ίσως η πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδος για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Η γνωριμία του με τη Μαρινέλλα στη Θεσσαλονίκη εξελίχθηκε σε μια λαμπρή συνεργασία. Μαζί έκαναν μεγάλες επιτυχίες με κορυφαίους συνθέτες (Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Καλδάρας, Παπαγιαννοπούλου, Βίρβος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Λεοντής, Ξαρχάκος, Λοΐζος, Μαρκόπουλος κ.ά.) και εμφανίστηκαν στα μεγαλύτερα λαϊκά κέντρα.

Το Μάιο του 1966 αποφάσισαν να ενωθούν και στη ζωή. Ο γάμος τους μπορεί να μην άντεξε στο χρόνο, αλλά έμειναν για πάντα φίλοι. Έπειτα από χρόνια, ο Καζαντζίδης γνώρισε και παντρεύτηκε την κυρα-Βάσω, την οποία ο χαρακτήριζε ως «θησαυρό».

Τo 1965 κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα νυχτερινά κέντρα. Στη δισκογραφία επανήλθε το 1987, συνεργαζόμενος με τους Τάκη Σούκο, Λευτέρη Χαψιάδη και άλλους δημιουργούς. Το κύκνειο άσμα του ήταν ο δίσκος «Έρχονται χρόνια δύσκολα».
Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.